Δευτέρα 25 Απριλίου 2016

Το πένθος της Μεγάλης Παρασκευής

Κορυφώνεται το Θείο Δράμα - Η Μ.Παρασκευή στο παλιό Ηράκλειο

Τα Πάθη του Χριστού στη Βυζαντινή αγιογραφία.




Η είσοδος του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα


              Μυστικός Δείπνος
Click to view full size image

    Στον κήπο της Γεσθημανής
Click to view full size image

   Η προδοσία
Click to view full size image

    Στον Πιλάτο
Click to view full size image

     Η Σταύρωση
Click to view full size image

   Η άκρα Ταπείνωση
Click to view full size image

    Η Αποκαθήλωση

ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ Η ΑΚΡΑ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ paintings By ARTPOETICACOUVELIS


Σταυρός: Ταπείνωση -Υπακοή - Αγάπη


Η Εκκλησία μας με αφορμή την εύρεση του Τιμίου Σταυρού του Κυρίου μας αλλά και την ύψωσή του στα Ιεροσόλυμα μας προβάλει τον Σταυρό του Χριστού όχι απλά ως το Τίμιο Ξύλο στο οποίο επάνω σταυρώθηκε ο Θεάνθρωπος αλλά ως τον τρόπο ζωής με τον οποίο θα πρέπει να ζήσουμε.Εν Χριστώ ζωή δίχως Σταυρό δεν νοείται. Όταν λοιπόν εισήλθαμε μέσα στην μεγάλη αυτή οικογένεια της Εκκλησίας του Χριστού, αυτή έδωσε στον καθένα μας έναν σταυρό ώστε να τον φορούμε στο στήθος μας, όχι όμως απλά ως ένα όμορφο στολίδι αλλά για να θυμόμαστε τον Κύριό μας, να θυμόμαστε κυρίως τρία πράγματα: την ταπείνωση του Χριστού, την υπακοή του αλλά και την αγάπη του.

Και θα έλεγα όχι μόνο να τα ενθυμούμαστε αλλά όπως φοράμε τον σταυρό έτσι θα πρέπει να ενδυθούμε και εμείς αυτές της τρεις αρετές οι οποίες είναι οι μητέρες τόσων άλλων .

Ο Χριστός ταπεινώθηκε όσο κανείς άλλος, με συκοφαντίες, με ραπίσματα, με μαστιγώσεις με αποκορύφωση την άκρα ταπείνωση του Σταυρού. Ο Χριστός βλέπετε τα υπέμεινε όλα αυτά κάνοντας υπακοή. Κάνοντας υπακοή όχι στον Θεό Πατέρα αλλά θα έλεγα κάνοντας υπακοή στην δική μας ανθρώπινη τρέλα και εμπάθεια. Ο Θεός Πατέρας δεν θέλει να υποφέρει κανένα πλάσμα του, πόσο μάλλον ο Υιός του. Δεν είναι δυνατόν λοιπόν ο Θεός Πατέρας να έστειλε τον Υιό του για να σταυρωθεί. Ο Πατήρ έστειλε τον Υιό του για να σώσει τον άνθρωπο.

Ο Χριστός δεν μας σώζει με αυτά που είπε ή έκανε αλλά με αυτό που είναι.
Ο Ιησούς από την Ναζαρέτ είναι ο Τέλειος Θεός που έλαβε την Ανθρώπινη Φύση και έτσι μας έδωσε την δυνατότητα να μπορούμε και εμείς να σωθούμε, να γίνουμε δηλαδή σώοι-ολόκληροι-ολοκληρωμένοι. Ο Χριστός λοιπόν ήρθε στην γη κάνοντας υπακοή στον Θεό Πατέρα, για 30 ολόκληρα χρόνια έκανε υπακοή στην Παναγία Μητέρα του και στον προστάτη του Άγιο Ιωσήφ. Μετά αρχίζει την δημόσια δράσει του φανερώνοντας στην ανθρωπότητα την Καινή Διαθήκη, την νέα πραγματικότητα και όμως οι άνθρωποι αντί να δεχτούν αυτήν την καινούργια διδασκαλία αυτοί λένε ένα μεγάλο ΟΧΙ στον Χριστό. Λένε όχι σε αυτά που λέγει ο Χριστός και προτιμούν να μείνουν στην τήρηση του Νόμου του Μωυσέως. Προτιμούν τον νεκρό Νόμο αντί τον Νομοθέτη, προτιμούν να μείνουν στο βόλεμά τους παρά να κοπιάσουν και να δουν την ουσία των πραγμάτων, προτιμούν την ηθική από την αγάπη!
Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι οι άνθρωποι να πάρουν απόφαση ότι ένας τέτοιος Θεός, ένας δηλαδή Θεός που συγχωρεί, που αγαπά, που θυσιάζεται δεν τους χρειάζεται και γι’αυτό καταδικάζουν τον Ιησού σε θάνατο, θάνατο σταυρικό για να γίνει παράδειγμα προς αποφυγή για όλους τους επίδοξους μιμητές του. Και βλέπουμε ο Χριστός κάνει υπακοή, κάνει υπακοή στην παραφροσύνη μας για χάρη του αυτεξούσιού μας, κάνει υπακοή στην εμπάθειά μας και σταυρώνεται για χάρη της αγάπης.

Ο Χριστός μας αγαπά όσο κανείς άλλος, μας αγαπά όχι γιατί περιμένει κάτι από εμάς, αλλά γιατί ο Χριστός είναι η Αγάπη, όπως Αγάπη είναι και ο Πατήρ αλλά και ο Παράκλητος. Δεν περιμένει ανταλλάγματα, δεν περιμένει θυσίες, δεν περιμένει ανταλλάγματα….γιατί ξέρει καλά ότι τίποτα δεν μπορεί να είναι άξιο της αγάπης του.

Το θέμα όμως αδελφοί μου είναι εμείς, από την δική μας πλευρά τι κάνουμε; Ο Θεός γνωρίζει ότι τίποτα δεν μπορεί να είναι άξιο της αγάπης του, αυτό όμως τι σημαίνει… ότι εμείς δεν θα κάνουμε από την πλευρά μας τίποτα απολύτως; Όχι…. εάν αγαπάς κάποιον προσπαθείς με λόγια, με δώρα, με έργα με όλη σου την ζωή να του δείξεις αυτήν σου την αγάπη. Λέγει λοιπόν ο Χριστός ότι: «Αυτός που με αγαπά να τηρήσει τις εντολές μου».

Το ερώτημα λοιπόν είναι εμείς αγαπάμε τον Θεό ώστε να τηρήσουμε τις εντολές του; Γιατί ότι κάνουμε μέσα στην Εκκλησία το κάνουμε για να αποκτήσουμε και να καλλιεργήσουμε αυτήν την αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Ούτε οι νηστείες από μόνες τους σώζουν, ούτε οι αγρυπνίες, ούτε η καθαρή ζωή εάν όλα αυτά δεν αποσκοπούν στην απόκτηση της αγάπης. Εάν η άσκηση που κάνουμε εγκλωβιστεί στο εγώ μας τότε δεν μπορεί να φέρει πνευματικούς καρπούς.

Ο Κύριος αγαπητοί μου μας απέδειξε την αγάπη του, με την ενανθρώπησή του, με την ζωή του, με το πάθος του, με την υπακοή του, με τον σταυρό του. Και όντως είναι μακάριος εκείνος που ενώ δεν είδε έχει πιστεύσει διότι είπε ο Χριστός στον απ. Θωμά «Μακάριοι οι μη ιδώντες και πιστεύσαντες» τρισμακάριος όμως είναι αδελφοί μου όχι αυτός που μόνο πιστεύει στον Θεό αλλά αυτός που ΑΓΑΠΑ τον Θεό, έστω και με αυτήν την ατελή ανθρώπινη αγάπη μας. Ο Θεός λοιπόν δεν διεκδικεί απλά την πίστη στον πρόσωπό του (αυτό το είχε και πριν από την ενανθρώπησή του), τώρα, μετά από όλα αυτά που πέρασε για εμάς ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ.

Ο Σταυρός του Χριστού είναι το αιώνιο σύμβολο της μεγαλωσύνης του Θεού μας, είναι το αιώνιο σύμβολο υπακοής, ταπείνωσης και αγάπης, είναι το Θείο Τρόπαιο κατά του μίσους, της ιδιοτέλειας και του εγωισμού.

Ας προσπαθήσουμε αγαπητοί μου και εμείς καθώς προσκυνούμε τον Σταυρό του Κυρίου μας, καθώς τον ατενίζουμε, να θυμόμαστε πάντοτε αυτή την θυσία του Θεού μας προσπαθώντας και εμείς στο μέτρο του δυνατού να τον μιμηθούμε. Να μιμηθούμε την ταπείνωσή του, την υπακοή του, αλλά και την αγάπη του η οποία ήταν ίδια για όλους, και για τους μαθητές του και για τους σταυρωτές του.

Ας βαδίσουμε λοιπόν και εμείς τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής μας όπως πράξαν και οι άγιοι της Εκκλησίας μας…. με τον Σταυρό στο χέρι όπως λέγει και ο λαός μας και να είμαστε βέβαιοι ότι ενώ ο κόσμος μπορεί μας αποπάρει, να μας χλευάσει… ο Κύριος αργά ή γρήγορα θα μας χαρίσει την πνευματική μας Ανάσταση που οδηγεί στην πραγματική Ζωή.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Η 3(τριών) μέτρων ύψος εικόνα του Ελεήμονος Χριστού!




257.22 КБ
Η εικόνα του Ελεημονος Χριστού βρίσκεται στον Ναό της Αναστάσεως στην πόλη Τουτάεβ(πρώην Romanov-Μπορισογκλέμπσκ) κοντά στο Γιάροσλαβ.Αγιογραφήθηκε από τον Άγιο Διονύσιο του Γκλιντσκ ο οποίος έζησε τον 15ο αιώνα.Το ύψος της είναι περίπου τρία μέτρα
151.89 KB

Η λιτάνευση της εικόνας γίνεται την Κυριακή μετά την εορτή των Αγίων Πάντων.Μέχρι το 1888η εικόνα λιτανεύοταν στην δεξιά όχθη του Τουτάεβ. Με την ευκαιρία του εορτασμού των 900 χρόνων από τον εκχριστιανισμό των Ρώσων καθιερώθηκε να λιτανεύεται και στην άλλη όχθη την Κυριακή πριν την εορτή του προφήτου Ηλία.Μετά την πτώση του κομμουνισμού ξανάρχισε η λιτάνευση της εικόνας.
144.72 KB
99.85 KB
Περνάει απ'όλους τους ναούς στις δύο όχθες του ποταμού Τουτάεβ και λιτανεύεται .Η εικόνα έχει επιτελέσει πολλά θαύματα τα οποία είναι καταγεγραμμένα.Είναι εντυπωσιακή η ξύλινη κατασκευή που έχει φτιαχτεί για την μεταφορά της εικόνας

Σωτήριος Σαρβάνης, Πορεία προς την Εβδομάδα των Παθών

Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα
Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή, η πιο κατανυκτική και πένθιμη περίοδος του έτους, κλείνει με την κορύφωσή της στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα. Είναι Αγία και Μεγάλη, επειδή θα ζήσουμε κάτι μεγάλο, κάτι το συνταρακτικό. Είναι η εβδομάδα των Παθών του Κυρίου μας, η οποία θα κλείσει με την λαμπροτέρα Ανάστασή Του κατά την Κυριακή του Πάσχα. Δεν φτάνουν τα λόγια και οι σκέψεις μας να μιλήσουμε για την καθεμιά ημέρα ξεχωριστά της Μεγάλης Εβδομάδας, γιατί είναι πάρα πολλά. Ας δούμε συνοπτικά τι θυμόμαστε την καθεμιά ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας:
byzarticon.gr
byzarticon.gr
«Ευλογημένος ο ερχόμενος…»
Tην Κυριακή των Βαΐων, θυμόμαστε την είσοδο του Κυρίου μας στα Ιεροσόλυμα, τον οποίο οι κάτοικοι των Ιεροσολύμων -και όχι μόνο- υποδέχθηκαν τον Ιησού ως Βασιλιά «μετά βαΐων και κλάδων» (Ιω. 12, 12-13), φωνάζοντας «ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ»(Ιω. 12,13). Ο Χριστός εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα «καθήμενος επί πώλον όνου»(Ζαχ. 9, 9-10). Πορεύεται και οι Ισραηλίτες τον υποδέχονται με τιμές ως Βασιλιά. Εκείνος δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στις τιμές, δεν περιορίζεται στο πανηγύρι, στην πρόσκαιρη δόξα, αλλά προχωρεί στο Σταυρό και την Ανάσταση.Η είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα είναι τελικά η είσοδος του μαρτυρίου στην επίγεια ζωή του Κυρίου. Σε λίγες ημέρες θα μαρτυρήσει και θα θανατωθεί στο σταυρό, για να θανατώσει το θάνατο και να χαρίσει τη ζωή. Έτσι κι εμείς, υποδεχόμαστε τον Κύριό μας ως Λυτρωτή που θα μας οδηγήσει στη σωτηρία μας. Ο κύκλος των Ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδος ξεκινά από την Κυριακή των Βαΐων το απόγευμα, όπου ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Δευτέρας. Είναι η λεγόμενη «Ακολουθία του Νυμφίου» και μας εισάγει στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, ψάλλοντας το γνωστό τροπάριο «Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται…».
Η Μεγάλη Δευτέρα είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Ιωσήφ, του επονομαζομένου «Παγκάλου», του γιου του Ιακώβ, που αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη (Γεν. 37-50). Ο Ιωσήφ ήταν ο μικρότερος γιος του Ιακώβ ο οποίος όμως φθονήθηκε από τα αδέλφια του λόγω της ενάρετης ζωής του. Επίσης, αυτή τη μέρα θυμόμαστε και το περιστατικό με την άκαρπη συκιά, την οποία ο Χριστός καταράστηκε και ξεράθηκε με έναν Του λόγο (βλ. Λκ. 13, 1-9).
Στη συνέχεια, τη Μεγάλη Τρίτη επιτελούμε ανάμνηση της περί των δέκα παρθένων γνωστής παραβολής του Κυρίου, την οποία και μας παρουσιάζεται στο 25ο κεφάλαιο του Κατά Ματθαίον Ευαγγελίου. Η Εκκλησία μας καλεί να είμαστε έτοιμοι για να υποδεχθούμε, κρατούντες τις λαμπάδες των αρετών μας, τον ουράνιο Νυμφίο, τον Κύριό μας ο Οποίος θα έλθει αιφνίδια, είτε ειδικά κατά τη στιγμή του θανάτου μας, είτε γενικά κατά τη Δευτέρα Παρουσία. Τέλος, το απόγευμα αυτής της ημέρας, στον Όρθρο της Μ. Τετάρτης, ψάλλουμε και το γνωστό σε όλους μας «Τροπάριο της Κασσιανής» της υμνογράφου.
Κατά τη Μεγάλη Τετάρτη έχουμε ανάμνηση του γεγονότος της αλείψεως του Κυρίου με μύρο από μια πόρνη γυναίκα. Επίσης φέρεται στη μνήμη μας, η σύγκληση του Συνεδρίου των Ιουδαίων, του ανωτάτου δηλαδή Δικαστηρίου τους, προς λήψη καταδικαστικής αποφάσεως του Κυρίου, καθώς και τα σχέδια του Ιούδα για προδοσία του Διδασκάλου του. Το απόγευμα της ίδιας μέρας, σε όλες τις Εκκλησίες, τελείται το Μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου και ακολούθως η Ακολουθία του Μυστικού Δείπνου και του Ιερού Νιπτήρος.
panagiapalatiani.gr
panagiapalatiani.gr

Η κατά Χριστόν αυτοκατάργηση της εξουσίας: Σχόλιο στην Ωδή η’ του Όρθρου της Μ. Δευτέρας

ΤΥΡΑΝΝΙΣ ΓΝΩΜΗ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΣ
Η κατά Χριστόν αυτοκατάργηση της εξουσίας: «Τάξεως έμπαλιν ημίν εθνικής έστω το κράτος των ομογενών. Ου κλήρος γαρ εμός, τυραννίς δε, γνώμη αυθαίρετος. Ο ούν πρόκριτος εν ημίν είναι θέλων, έστω πάντων εσχατώτερος». (Ωδή η’ του Όρθρου της Μεγάλης Δευτέρας)….»Μη φρονείτε υψηλά, αλλά συναπάχθητε τοις ταπεινοίς» (Ωδή θ’).
Η δική μας αντίληψη για την εξουσία θα είναι αντίστροφη της παγανιστικής τάξης πραγμάτων, που συνιστά τυραννία και αυθαιρεσία και είναι αταίριαστη μ’ εμένα. Όποιος λοιπόν θέλει να αναλάβει διοίκηση μεταξύ μας, να είναι απ’ όλους ο πιο ταπεινός….Η ευαγγελική προτροπή επαναλαμβάνεται στα απόστιχα: «Μη ομοιούσθαι τοις έθνεσιν, έλεγες, εις το κατάρχειν των ελαχιστοτέρων….ο πρώτος ούν υμών έστω πάντων διάκονος, ο δεν άρχων ως ο αρχόμενος, ο προκριθείς δε ως ο έσχατος»
nymf1

Μ. Τετάρτη - Της αλειψάσης τον Κύριον μύρω αμαρτωλής γυναικός, μνείαν ποιούμεθα



Μ. Τετάρτη - Της αλειψάσης τον Κύριον μύρω αμαρτωλής γυναικός, μνείαν ποιούμεθα
Μ. Τετάρτη - Της αλειψάσης τον Κύριον μύρω αμαρτωλής γυναικός, μνείαν ποιούμεθα

Αγαπώντες
«Ότι ηγάπησε πολύ...»
(Ματ. κs΄ 6-16, Λουκ. ζ΄ 36-48)
Αγάπη - Προδοσία.
Οι δύο πόλοι της καρδιάς.
Ή θα αγαπάς τον Ιησούν, ή θα τον προδίδης.

Τρίτη κατάστασις δεν υπάρχει. Κανείς δεν στάθηκε αδιάφορος μέσα στην Ιστορία απέναντι στον Ιησούν. Κάποια οπωσδήποτε στάσι θα έχης πάρει απέναντί Του. Ή θα του πλένης τα πόδια με τα μύρα της αγάπης σου ή θα τον προδίδης με την ικανοποίησι του εγωισμού σου.


Αμαρτωλή Γυναίκα - Ιούδας
Η πρώτη, αμαρτωλή και μακρυά απ' το Θεό, φθάνει μέχρι τα πόδια του Ιησού αδειάζοντας σ' αυτά το αλάβαστρο της καρδιάς της. Ο δεύτερος, μαθητής και κοντινός του Ιησού, ανοίγει το χέρι να δεχθή τα αργύρια της προδοσίας του.
Αδελφή ψυχή, σε ποιο πόλο του συναισθηματικού σου άξονα, στάθηκες;
Ο Λόγος, από αγάπη ντύνεται την ανθρώπινη φύσι, για να μάθη εσένα να ντύνεσαι το ένδυμα του Θεού, την αγάπη.
Ο Θεός είναι Φως.
Ο Θεός είναι Αγάπη.

Η Αγάπη είναι Φως. Αυτός που αγαπά, είναι Φως.

Στη Βασιλεία του Θεού ένας Νόμος μόνον θα υπάρχη: ο Νόμος της Αγάπης. Ή μάλλον δεν θα υπάρχη κανένας Νόμος. Γιατί ό,τι γίνεται βίωμα, παύει να υπακούη σε Νόμο. Τον ξεπερνά.
Αυτός που αγάπησε εδώ στη γη πολύ τον Ιησούν, εκεί θα συναντήση ολοκάθαρα το αιώνιο πρόσωπο της Σαρκωμένης Αγάπης.
Η ψυχή μου, Κύριε, θέλει πολύ να σε αγαπήση.
«Ότι ηγάπησε πολύ...». Τα λόγια σου αυτά με πυρώνουν.
Όσο στον κόσμο αυτόν θα ζω, θέλω κεράκι ευλαβικό στην άκρη της άγιας Σου Εικόνος να φωτίζω, λυώνοντας από δάκρυα αγάπης...

Εξαποστειλάριον. Ήχος α'.

Τον νυμφώνα σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον, και ένδυμα ουκ έχω, ίνα εισέλθω εν αυτώ. λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, φωτοδότα, και σώσον με.

Αγία και Μεγάλη Εβδομάς
Σκέψεις και Πόθοι
Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη" Θεσσαλονίκη